ویرا گیم کلاب | گروه معماری SAM | مشهد

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به ویرا گیم کلاب داشته باشیم؛  پروژه‌ای واقع در خیابان معلم مشهد، به‌عنوان یک بستر تجربه‌محور برای سرگرمی دیجیتال طراحی شده است؛ فضایی که در آن معماری، از نقش زمینه‌ای خود فراتر رفته و به بخشی از تجربه بازی و ادراک کاربر تبدیل می‌شود.ویرا،  پس‌زمینه‌ای برای فعالیت و بافت فعال تجربه است؛ ساختاری که در آن نور، حرکت و ادراک در هم تنیده شده و یک روایت فضایی پیوسته از جهان دیجیتال شکل می‌دهند.   

شرح مفهومی :

پروژه با زیربنای 304 متر مربع در قالب سه تراز عمودی—نیم‌طبقه اول ، نیم طبقه دوم و نیم طبقه سوم—سازماندهی شده و در امتداد آن، تراسی 47 متر مربعی همراه با کافه‌ قرار گرفته است. این توالی عمودی، نه صرفاً یک تقسیم عملکردی، بلکه یک سکانس فضایی پیوسته (Spatial Sequence) است که تجربه کاربر را در طول حرکت، لایه ‌مند و تدریجی می‌سازد.

ایده مرکزی پروژه بر شکل‌گیری یک محیط غوطه ‌ور نئونی (Neon-Immersive Field) استوار است؛ جایی که نور به عنوان ماده اصلی معماری عمل می‌کند، نه صرفاً ابزار روشنایی. خطوط نوری در طیف‌های آبی، بنفش، صورتی و فیروزه ای همچون جریان‌هایی سیال در امتداد سقف‌ها، جداره‌ها و لبه‌های فضایی حرکت می‌کنند و هندسه فضا را در حالت تعلیق قرار می‌دهند. در این وضعیت، مرز میان سطح، حجم و مسیر به‌تدریج محو شده و فضا به یک میدان ادراکی واحد تبدیل می‌شود.

پالت تیره‌ی فضا در تضاد با درخشش کنترل‌شده‌ی نورهای نئونی، نوعی تنش بصری هدفمند ایجاد می‌کند که ادراک عمق و تمرکز کاربر را تقویت می‌کند. این کیفیت نوری، پروژه را از یک فضای عملکردی صرف، به یک فضای ادراکی-روایی (Perceptual Narrative Space) تبدیل می‌کند؛ جایی که تجربه، از طریق نور و حرکت تعریف می‌شود.

سازماندهی عملکردی پروژه بر اساس یک سلسله‌مراتب تدریجی شکل گرفته است: همکف به‌عنوان آستانه ورود و آغاز تجربه، نیم‌طبقه به‌عنوان هسته اصلی تعامل و بازی، و طبقه دوم به‌عنوان لایه‌ای نیمه‌خصوصی با کیفیتی پویا تر. در نهایت، تراس با حضور نور طبیعی و کافه، نوعی گسست آگاهانه از فضای دیجیتال ایجاد کرده و تعادل میان غوطه‌وری و مکث را برقرار می‌سازد.